Akkor lamba olarak da bilinen bir elektrik ampulü (veya elektrik ampulü), ince bir filamanı (genellikle bir tungsten filamanı) akkor hale getirerek ışık üretmek için elektrik direncini kullanan bir lamba türüdür. Ampulün dış kabuğu, yüksek sıcaklıklarda oksidasyonu önlemek için filamanı vakumda veya düşük-basınçlı inert gazda tutan camdan yapılmıştır. Akkor lambayla karşılaştırıldığında elektrik ışığının genellikle Amerikalı Thomas Alva Edison tarafından icat edildiğine inanılır. Ancak daha yakından yapılan araştırmalar, başka bir Amerikalı olan Heinrich Goebbels'in aynı prensibi ve malzemeleri Edison'dan onlarca yıl önce icat ettiğini ortaya koyuyor. 1801'de İngiliz kimyager Davy, elektrik uygulandığında parlayan bir platin filamanı yarattı. Ayrıca 1810'da aydınlatma için iki karbon çubuk arasında bir yay kullanan elektrikli mumu icat etti. 1854 yılında Heinrich Goebbels, ışık üretmek için vakumlu bir cam şişeye yerleştirilen karbonize edilmiş bambu filamentini kullandı. Buluşu ilk pratik akkor lamba olarak kabul ediliyor. O dönemde test ettiği ampul 400 saat dayandı ancak hemen patent başvurusunda bulunmadı.
Ampullerle ilgili en büyük sorun filamanın süblimleşmesidir. Tungsten filamanındaki dirençteki hafif farklılıklar sıcaklık değişimlerine neden olur. Direncin daha büyük olduğu yerlerde sıcaklık daha da yükselir ve tungsten filamanın daha hızlı süblimleşmesine neden olur. Bu, filamanın inceldiği ve direncin daha da arttığı bir döngü yaratır ve sonunda tungsten filamanın yanmasına neden olur. Daha sonra vakumun inert bir gazla değiştirilmesinin tungsten filamentinin süblimleşmesini yavaşlatabileceği keşfedildi. Günümüzde çoğu ampul nitrojen, argon veya kriptonla doludur. Modern akkor lambaların ömrü genellikle 1000 saat civarındadır.